حسين جاويد/رقص

روحوم يئنه لبريزي-سعادت...
يا رب، بو نه طوفاني-لطافت!؟
گؤيدن يئره ائنميش كيبي جنّت،
يئر-يئر ساچيلير نوري-مسرت.
هپ قول-قولا پورشئوقو شتارت
رقص ائتمهده - آزادهيي-صنعت -
ارواحي-لطيفي-ملهكيت.
بيلمم بو نه حالت، نه قييافت؟
يا رب، بو نه صفوت، نه صباهت!
هپ شعرله الحاني-زرافت
ممزوج اولاراق سانكي بو سات،
قارشيمدا گولومسر ابديت.
بو لئوههي-اولويته، البت،
رؤ'يا دئيهمم، عيني-حقيقت...
اولماز بو قدر نشعلي رؤيا،
روحوم بونا قانئ دئييل اصلا.
هئيهات!.. بو بير صحنهي-سئودا...
بير صحنهي-سئودا كي، سراپا
مجذوب اونا هر بير ديلي-شئيدا.
ارواحي-ملايك بئله گويا
ائيلر اونو حسرتله تماشا.
انواره بورونموش كيبي هر يئر،
آهنگي-مسرتله گولومسر؛
بين ناز ايله هر چوهرهي-ديلبر
عرض ائتمهده بير نعشهيي-ديگر؛
گؤزلر، هله گؤزلر، هله گؤزلر!..
يا رب، نه قدر جازيبپرور!؟
يا رب، نه قدر خاريقگوستر!؟
تيترك، داغينيق، شوخو فوسونكار،
قومرال، ساريشين، دالغالي ساچلار.
انظاري-تاماشاگره يوللار
منصور اولاراق بير ييغين اشعار،
گاهي اولوب اذواقيله سرشار،
پورخنده ائدر هر لبي-سههار
پارلاق و بَياز اينجيلر عيسير.
افسوس كي، عومروم كيبي هر آن،
هر خطوهده بو لئيلي-زرفشان
بير هيچلييه اولماقدا شيتابان،
حسرتله باقيب ايشته اوزاقدان
دان ييلديزي گويا ائدر اعلان:
“ياقلاشمادا آرتيق دمي-هيجران،
ائي مستي-محاسين اولان اينسان!
آل! ايشته گونشدن سيزه فرمان!..”
حسين جاويد

بیرعده سئوه ر جهاندا سئیر چمنی